وکیل دادگستری و توضیح معرفی ضامن در حکم غیابی

وکیل دادگستری و توضیح معرفی ضامن در حکم غیابی

پس از رسیدگی به پرونده در دادگاه قاضی اقدام به صدور حکم می‌نماید و بر اساس شرایط قانونی مانند گذشتن مهلت تجدیدنظر، قطعی و قابل اجرا می‌شود. احکام دادگاه‌ها به صورت حضوری یا غیابی صادر می‌شوند. در این مطلب علاوه بر معرفی هر یک از این احکام قصد داریم به اصلی ترین شرط اجرای حکم غیابی یعنی معرفی ضامن بپردازیم. ضمن اینکه سایر شرایط آن را بیان کنیم. این مقاله را با توجه به نکات وکیل دادگستری و توضیح معرفی ضامن در حکم غیابی تدوین کرده‌ایم تا یکی دیگر از مباحث حقوقی را برای شما بیان کنیم.

حکم غیابی یک استثنا در صدور احکام به شمار می‌رود. در نتیجه نسبت به حکم حضوری قواعد خاصی دارد که لازم است نسبت به آن آشنایی داشته باشید. به علاوه توجه داشته باشید در انواع دعاوی حضور وکیل دادگستری به عنوان شخصی که آگاهی کامل از قوانین و جریان رسیدگی دارد، می‌تواند مشکلات حقوقی شما را به حداقل رسانده و فرآیند رسیدگی به پرونده را سرعت ببخشد.

صدور حکم دادگاه

با طرح دعوا در دادگاه و شروع جریان رسیدگی توسط قاضی با توجه به مستندات و دلایل پرونده، قاضی باید به دعوا را خاتمه بدهد. به همین دلیل اقدام به صدور حکم می‌نماید. این حکم می‌تواند علیه خواهان یا خوانده باشد. در صورتی که طرفین دعوا در دادگاه حضور داشته باشند و حکم علیه یکی از آن‌ها صادر شود، حکم حضوری محسوب می‌شود و در غیر این صورت حکم غیابی است.

ضامن در حکم غیابی
ضامن در حکم غیابی

صدور حکم غیابی

قانون آیین دادرسی مدنی در ماده ۳۰۳ مقرر می‌دارد:

«حکم دادگاه حضوری است مگر اینکه خوانده یا وکیل یا قائم‌مقام یا نماینده قانونی وی در هیچ‌یک از جلسات دادگاه حاضر نشده و به طور کتبی نیز دفاع نکرده باشد یا اخطاریه، ابلاغ واقعی نشده باشد.»

در بیان این ماده به زبان ساده باید گفت که احکام دادگاه به صورت معمول به صورت حضوری یعنی با حضور طرفین دعوا (خواهان و خوانده) صادر می‌شود ولی در موارد این روال استثنائاتی دارد به صورت که اگر خوانده  دعوا یعنی کسی که علیه او دعوا مطرح شده است یا وکیل و نمایده قانونی او در دادگاه حاضر نشود و هیچ یک از جلسات رسیدگی را شرکت نکند و حتی به صورتی کتبی نیز دفاعیه خود را تقدیم دادگاه نکرده باشد و در نهایت، ابلاغیه نیز به دست خود را نرسیده و رویت نشده باشد.

اگر هر یک از این شرایط وجود نداشته باشد، حکم دادگاه طبق قانون غیابی خواهد بود.

اعتراض به حکم غیابی

به توصیه وکیل پایه یک با توجه به اینکه قانون به دنبال رعایت عدالت و انصاف است، حقوق طرفین دعوا را در نظر می‌گیرد، یکی از این حقوق اعتراض به حکم دادگاه است که در احکام غیابی نیز پیش بینی شده است.

اعتراض به حکم غیابی در قانون اصطلاحا با عنوان واخواهی شناخته می‌شود و خوانده حق دارد تا ۲۰ روز پس از ابلاغ حکم نسبت به آن واخواهی نماید. اگر خوانده خارج از ایران باشد، این مهلت برای وی دو ماه است. عدم واخواهی نسب به حکم، حق اعتراض به آن را در مرحله تجدید نظر خواهی از بین نمی‌برد.

ضامن حکم غیابی
ضامن حکم غیابی

تجدید نظر خواهی از حکم غیابی

خوانده می‌تواند پس از ابلاغ نسبت به حکم خود اعتراض نماید. اگر رای غیابی باشد، پس از گذشتن ۲۰ روز که مهلت قانونی برای واخواهی است، می‌تواند نسبت به تجدیدنظر خواهی اقدام نماید.

در این مرحله نیز دادگاه تجدید نظر ضمن رسیدگی به دعوا، به صدور حکم اقدام می‌نماید. به گفته وکیل پایه یک، خواهان در مرحله بدوی یعنی مرحله اولی که دعوا را در دادگاه علیه خوانده مطرح کرده و رای دادگاه صادر شده نیز در صورتی می‌تواند تقاضای تجدید نظر کند که رای اولیه علیه خوانده نباشد. در این وضعیت درخواست تجدید نظر را در دادگاه تجدید نظر علیه خوانده مطرح می‌نماید.

معرفی ضامن در حکم غیابی

پس از ابلاغ حکم غیابی توسط دادگاه، حکم باید اجرا شود. اجرای این حکم با حکم حضوری تفاوت‌هایی دارد. با این توصییف که خواهان دعوا در صورت محکومیت خوانده دعوا در حکم غیابی برای اجرای حکم لازم است تامین یا تضمین معتبر به دادگاه معرفی نماید.

قانون آیین دادرسی مدنی در ماده ۳۰۶ این مورد را مطرح کرده است:

«اجرای حکم غیابی منوط به معرفی ضامن معتبر یا اخذ تامین متناسب از محکوم ‌له خواهد بود مگر اینکه دادنامه یا اجراییه به محکوم‌ علیه غایب، ابلاغ واقعی شده باشد و نامبرده در مهلت مقرر از تاریخ ابلاغ دادنامه واخواهی نکرده باشد.»

تامین به معنای تحویل سند یا مال دارای ارزش به دادگاه است. تضمین نیز معرفی ضامن معتبری است که در صورت بروز هر گونه مشکل بتواند جبران خسارت کند.

شرایط اجرای حکم غیابی

بر اساس آنچه بیان شده است می‌توان گفت، اجرای حکم غیابی دارای شرایطی است که بدون رعایت آن از لحاظ قانونی امکان پذیر نیست. این شرایط را می‌توان این گونه بیان کرد:

اول اینکه حکم غیابی علیه خوانده صادر شده باشد و خوانده در مهلت مقرر نسبت به حکم اعتراضی نکرده باشد.

دوم اگر خواهان بخواهد حکم را اجرا نماید، ضامن معتبر یا تامین به دادگاه بدهد.

شرط دوم به این منظور است که در صورت مراجعه خوانده پس از مهلت قانونی اگر دلیل یا مدرکی برای اثبات حق وجود داشته باشد وی بتواند از این طریق جبران خسارت کرده و حق خود را بگیرد.

4.21/5 (14)

اگر اطلاعات حقوقی خوبی دریافت کردید امتیاز دهید

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برقراری تماس
اسکرول به بالا